Χολολιθιαση
Ειναι μια αρκετά συνηθισμένη πάθηση ,αφορά συγκέντρωση υλικού,λιθους η λάσπη .
Η χολοκυστιτιδα είναι μια φλεγμονή της χοληδοχου κύστεως.
Παρουσιάζεται σαν χρόνια φλεγμονή ,και οξεία έξαρση της χρονιάς φλεγμονής.
Οξεία χολοκυστιτιδα
Είναι συνέπεια της απόφραξης του κυστικού πόρου από χολολιθο.Οδηγει σε προοδευτικό πόνο στη δεξιά άνω κοιλιακή χώρα,απωλεια όρεξης ναυτία,εμετο,πυρετο.
Επιπλοκές της οξείας χολοκυστιτιδας είναι
Ο υδρωπας της χοληδοχου (πλήρης απόφραξη)
Εμπυημα χοληδοχου ,έπεται υψηλός πυρετός ,πόνος,και σήψη (ένδειξη για επείγουσα χειρουργική επέμβαση )
γάγγραινα χοληδοχου κύστεως που μπορεί να οδηγήσει σε διάτρηση αυτής.
Παγκρεατίτιδα δηλαδή φλεγμονή του παγκρέατος ασθένεια ,απειλητική για την ζωή του ασθενούς..
Χρόνια χολοκυστιτιδα
Συνδέεται πάντα με χολολιθους ,επίμονος ερεθισμός χολολιθων με το τοίχωμα της χοληδοχου,επαναλαμβανομενες φάσεις οξείας και ελαφράς χολοκυστιτιδας .Ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει στον καρκίνο της χοληδοχου κύστεως.
Εξέταση εκλογής είναι το υπερηχογράφημα δίνοντας πληροφορίες για το μέγεθος της φλεγμονής ,την ύπαρξη χολικής λάσπης ,χολολιθων ,πολυπόδων και επίσης πληροφορίες για την διάμετρο των ενδοηπατικων χολαγγείων.
Εάν υπάρχουν επιπλοκές ,διάτρηση ,γάγγραινα ,εμπυημα ο χρόνος επέμβασης είναι αμμεσος.
Στην οξεία χολοκυστιδα η χειρουργική επέμβαση γίνεται εντός 24 ωρών από την διάγνωση .
Καρκινος χοληδοχου κύστεως
Πρόκειται περί αδενοκαρκινωματος ,αποτέλεσμα από την συνεχή τριβή χολολιθων με το βλενογονο της χοληδοχου κύστεως.περι το 75 % η διάγνωση έρχεται αργά και τότε το προσδόκιμο επιβίωσης στην 5ετια είναι μόλις 5 %.
Στα πρώιμα στάδια δεν υπάρχει συμτωματολογια .Σε περίπτωση διηθήσεως μόνο του βλενογονου απλή χοκυστεκτομη είναι αρκετή.
Ανάλογα με την σταδιοποιηση η αφαίρεση ηπατικού παρεγχύματος 2-3 εκατοστά πέραν της χοληδοχου η αφαίρεση των τμημάτων ήπατος 5 και 4β ηεκτεταμενη δεξιά ηπατεκτομη με λεμφαδενικο καθαρισμό.
Χολαγγειοκαρκινωμα χοληφόρων
Το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι ένας σπάνιος και επιθετικός καρκίνος που αναπτύσσεται στα χοληφόρα αγγεία, τα «σωληνάρια» που μεταφέρουν τη χολή από το ήπαρ στο έντερο. Εμφανίζεται τόσο μέσα (ενδοηπατικό) όσο και έξω (εξωηπατικό) από το ήπαρ, με συνηθέστερο τύπο τον εξωηπατικό, ο οποίος προκαλεί ίκτερο (κίτρινο δέρμα/μάτια) με σκούρα ούρα και φαγούρα. Η διάγνωσή του είναι δύσκολη και η θεραπεία συνδυάζει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και στοχευμένες θεραπείες.
Ενδοηπατικό: Αναπτύσσεται εντός του ήπατος.
Περιπυλικό (Klatskin): Στη συμβολή των χοληφόρων πόρων έξω από το ήπαρ.
Εξωηπατικό (Απώ): Στον χοληδόχο πόρο, κοντά στο λεπτό έντερο, και είναι ο πιο συχνός.
Συμπτώματα
Ανώδυνος ίκτερος: Κίτρινο δέρμα/μάτια, σκούρα ούρα, λευκά κόπρανα, κνησμός.
Κοιλιακός πόνος στην άνω κοιλία.
Ανορεξία, απώλεια βάρους, αδυναμία.
Σε αρχικά στάδια μπορεί να είναι ασυμπτωματικό.
Παράγοντες κινδύνου
Πρωτοπαθής Σκληρυντική Χολαγγειίτιδα (ΠΣΧ).
Κύστεις χοληφόρων πόρων.
Χρόνιες λοιμώξεις (παρασιτικές, ηπατίτιδες).
Έκθεση σε χημικά (διοξίνες, νιτροζαμίνες).
Διάγνωση & Θεραπεία
Διάγνωση: Εργαστηριακές εξετάσεις (CA 19-9, ένζυμα ήπατος) και απεικονιστικές μέθοδοι (CT, MRI).
Θεραπεία: Συνδυασμός χειρουργικής εκτομής (αν είναι εφικτό), χημειοθεραπείας, στοχευμένης θεραπείας και ανοσοθεραπείας, με στόχο την πλήρη εκτομή (R0) ή την ανακούφιση των συμπτωμάτων (παρηγορητική).
